wyszukiwanie zaawansowane

Aktualności

Markiewicz Andrzej – Fragment za całość, rysunki i obiekty

Markiewicz Andrzej – Fragment za całość, rysunki i obiekty

29 maja – 16 czerwca 2015. Galeria Sztuki Współczesnej, Przemyśl, ul. Kościuszki 3. Andrzej Markiewicz – studia wyższe w Instytucie Wychowania Artystycznego UMCS w Lublinie, dyplom magistra wychowania plastycznego w pracowni malarstwa i rysunku prof. Mieczysława Hermana oraz pracowni grafiki prof. Stanisława Góreckiego (1986). Zajmuje się rysunkiem, grafiką warsztatową, malarstwem. Andrzej Markiewicz korzysta z wolności twórczej całkowicie, dobitnie i w pełni. Nie ograniczając się ani do techniki ani do formatu. Ogromny ładunek energii, wyrażający się poprzez dynamikę kresek, nie oszczędza zamkniętych w ich obszarze fragmentów grafiki. Pozostawia w kompozycji pewne fragmenty świata przedmiotowego czy postaciowego, wykorzystując technikę collage`u, xero, druku cyfrowego. Korzysta z zadrukowanych podłoży, takich jak kartki kalendarza, stare dokumentach, jak również grafiki cyfrowe ze swoją już zapisaną historią. Pozwala mi to uzyskać właściwy, określony wyraz wypowiedzi, różnicować materie, podkreślać wyrazistość przedmiotu, postaci czy formy. Gęsta siatka mocnych kresek, tworząca wyczuwalną przestrzeń materii, nie pozwalają przejść obojętnie. Ekspresja wypowiedzi Andrzeja Markiewicza jest obezwładniająca. Sam autor w tekście o swojej twórczości pisze: działania artystyczne są dla mnie swoistym rodzajem pisma, przy pomocy którego opowiadam historie odnoszące się do rzeczywistości. Dodatkowo na obrzeżach lub wewnątrz prac rysunkowych umieszczam teksty mojego autorstwa lub ostatnio np. 13 Bajek z królestwa Lailonnii… Leszka Kołakowskiego, bądź pojedyncze słowa, znaki, symbole – traktując je jako element kompozycji w pełni zintegrowany z resztą. Odnoszą się one do czasu, okoliczności w jakich powstał mój obraz. Stają się uzupełnieniem wizji procesu twórczego, poszukiwań prawdy, określonego wyrazu, możliwości intelektualnych, sposobu wprowadzania skrótów myślowych, syntezy, ładunku emocjonalnego. To również dodatkowy element poszerzający sferę tajemniczości i niedomówień, którą pozostawiam do wnikliwego penetrowania odbiorcy. Mamy więc do czynienia z uzewnętrznieniem się niesamowitych pokładów emocji, które zamieniane są w treści. To one budują kompozycje, kształtują formy i zamykają je w konkretnych kompozycjach – prof. Adam Romaniuk. Praca: Pars pro toto… Związki uczuciowe – koniec i poczatek; [z Iredyńskim], EA.: papier + digital print, oil pastel, ołówek; Radom, styczeń 2015, fot. Szyman Piasta. Więcej: bwaprzemysl.pl.

Witkiewicz Stanisław Ignacy – Czysta Forma

Witkiewicz Stanisław Ignacy – Czysta Forma

6 czerwca – 20 września 2015. Muzeum Karola Szymanowskiego, Willa Atma, Zakopane, ul. Kasprusie 19. Czysta Forma to koncepcja artystyczna stworzona przez Stanisława Ignacego Witkiewicza dotycząca wszystkich dziedzin sztuki, w tym także muzyki. W malarstwie był to eksperyment formalny, który zaowocował na początku lat 20. XX wieku serią obrazów olejnych. W roku 2015 obchodzimy 100. rocznicę śmierci Stanisława Witkiewicza, wybitnego architekta, twórcy stylu zakopiańskiego oraz 130. rocznicę urodzin jego syna Stanisława Ignacego Witkiewicza-Witkacego – pisarza, dramaturga i malarza. Praca: S.I. Witkiewicz, Martwa natura z zegarem, 1921, olej na płótnie, 60 x 60 cm. Więcej: mnk.pl.

Urbanowicz Gwen – Chatki snów

Urbanowicz Gwen – Chatki snów

26 maja ‒ 8 czerwca 2015, Klub Muzyki i Literatury, Wrocław, pl. Kościuszki 10. Domki powstają z odpadów i przypadkowych znalezisk. Zbigniew Kresowaty nazwał to junk art'em, myślę, że bardzo trafnie. Detal, który staram się osiągnąć ma na celu pokazanie, że materiał nie określa formy. Że wynik pracy może być czystym przypadkiem i ewoluować z jednego w drugie. Przejścia i ewolucje widoczne dopiero przy bliższych obserwacjach pokazują, iż przedmioty, o których zapominamy, te których już nie chcemy, potrafią powrócić i znów cieszyć. Recykling nie jest celem, stał się za to skutkiem dla mnie zaskakującym. Tworząc, nie myślałam o tym, dopiero inni oglądający zwrócili mi na to uwagę. Udowodniło mi to, że junk art zaskakuje mnie również ‒ Gwen Urbanowicz. Więcej domki.

Staszczak Michał ‒ Obecne/Nieobecne, rzeźby, instalacje

Staszczak Michał ‒ Obecne/Nieobecne, rzeźby, instalacje

5-28 czerwca 2015. Wernisaż: 5 czerwca 2015, godz. 17. Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Sandomierz, Rynek 11. Modele moich prac powstają metodą asamblażu z wykorzystaniem przedmiotów znalezionych i są odzwierciedleniem mojego postrzegania świata jako kolażu, w którym następuje stała migracja i modyfikacja jego elementów. Przedmioty znalezione nie wchodzą jednak w skład moich prac bezpośrednio. Pożyczam jedynie ich kształty i faktury w postaci odcisków i form gipsowych. Model obiektu najczęściej wykonuję z wosku, który pozwala mi na płynne połączenie i ujednolicenie elementów w nową jakość. Model woskowy jest etapem, na którym muszą zapaść końcowe decyzje co do kompozycji i charakteru pracy, zanim zostanie ona odlana z metalu ‒ aluminium, żeliwa, brązu. Wykonanie rzeźby z materiału trwałego jest dla mnie ważne, ponieważ pozwala zatrzymać na chwilę proces płynności rzeczywistości i daje widzowi możliwość dostrzeżenia jej elementów składowych. Niespotykane na co dzień kompilacje przedmiotów mają na celu zaburzyć zwyczajowe postrzeganie przedmiotów i umożliwić odkrycie ich cech estetycznych na nowo. Eksperymentuję również ze sposobem ekspozycji prac. Często utrudniam widzowi percepcję rzeźb, zmuszam do podglądania obiektów i tym samym bardziej intymnego kontaktu z ich alternatywną rzeczywistością. Pragnę zaangażować widza w poszukiwanie i odkrywanie prac, zarówno na poziomie ich asamblażowej struktury, jak i przewrotnej formy prezentacjiM. Staszczak. Praca: Król, 117 x 73 cm, aluminium, 2015. Foto.

Ottomania – Osmański Orient w sztuce renesansu

Ottomania – Osmański Orient w sztuce renesansu

26 czerwca – 27 września 2015, Muzeum Narodowe w Krakowie, Aleja 3 Maja 1. Artyści: Dürer, Memling, Bellini, Tintoretto, Veronese – ich dzieła obejrzymy na wystawie. Organizatorzy: Muzeum Narodowe w Krakowie we współpracy Palais des Beaux-Arts (BOZAR) w Brukseli. Ekspozycja jest częścią dużego międzynarodowego projektu Ottomans & Europeans: Reflecting on five centuries of cultural relations. Praca: Paolo Veronese, Sułtan Bajazyd I. Foto prac wystawy.

Peiper Tadeusz (1891-1969) – Papież awangardy

Peiper Tadeusz (1891-1969) – Papież awangardy

28 maja – 6 września 2015, Muzeum Narodowe w Warszawie. Aleje Jerozolimskie 3. Wystawa: Papież awangardy. Tadeusz Peiper w Hiszpanii, Polsce, Europie prezentuje artystyczne relacje awangardowej sztuki i literatury początków XX wieku, za punkt odniesienia przyjmując twórczość Tadeusza Peipera, wybitnego poety, krytyka i teoretyka sztuki. Przygotowana wspólnie z hiszpańskim środowiskiem kulturalnym, w którym niegdyś aktywnie działał Peiper, podkreśli artystyczne i kulturalne związki obu krajów. Tadeusz Peiper znany jest w Polsce jako najbardziej prominentna postać środkowoeuropejskiej awangardy i założyciel „Zwrotnicy” (1922). Program poetycki Peiper zawarł w szkicach: Nowe usta, 1925 oraz Tędy, 1930. Wysiłek poety Peiper porównywał do trudu rzemieślnika, dlatego też wszystko w poezji powinno być zaplanowane, podobnie jak w produkcji. Określił symbole nowoczesności jako: miasto, masa, maszyna, a ich skrót "3×M" stał się hasłem Awangardy. Jego teoria poezji odrzucała melodyjność wiersza, sylabizm, dopuszczała wiersz wolny i tylko takie metafory, które mogą być jednoznacznie interpretowane. Peiper, podobnie jak futuryści, odchodził od tradycji poetyckiej, gdyż jego zdaniem sprostanie nowej rzeczywistości nie mogło nastąpić przy użyciu starych schematów. Bronił trudnego języka poezji, ponieważ poeta nie mógł nazywać stanów i emocji wprost, jak to czyni proza; popierał skrót myślowy i teksty bez "waty słów". Więcej: mnw.art.pl.

Jaskierska-Albrzykowska Grażyna i in. – Rudymenty

Jaskierska-Albrzykowska Grażyna i in. – Rudymenty

1-13 czerwca 2015. Galeria Neon Centrum Sztuk Użytkowych, Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, ul. Traugutta 21. Artyści: Maciej Albrzykowski, Grażyna Jaskierska-Albrzykowska, Małgorzata Kazimierczak, Kamil Moskowczenko, Anna Szewczyk (kurator), Igor Wójcik. Rudymenty w projekcie Silesium rozumiane są szeroko. Z jednej strony jako bazowe i fundamentalne jakości w założeniach ideologicznych i obyczajowych pokoleń zamieszkujących dolnośląski region, w materii kulturowej jak architektura, infrastruktura, przedmioty użytkowe, a także w materii ekologicznej (przyroda, atmosfera), geologicznej, endemicznej warunkującej swoisty rozwój regionu (pokłady węgla, granitu, uranu, srebra czy złota). Rudyment traktowany z drugiej strony jawi się jako szczątkowość, stan zniszczenia i degradacji. Występując obficie na Dolnym Śląsku dostarcza nieustannie inspiracji artystom i jest obiektem ich twórczych zainteresowań. Foto: na tle prac A. Szewczyk (w środku) pozostali artyści: M. Kazimierczak, J. Szewczyk, P. Błażejewski, I. Wójcik. Więcej: asp.wroc.pl.

Sher Hilola – Pokaz mody uzbekistańskiej

Sher Hilola – Pokaz mody uzbekistańskiej

13 czerwca 2015, godz. 15-22. Wyspa Słodowa, Wrocław. Czołowa uzbecka projektantka mody Hilola Sher zaprezentuje na swoją najnowszą kolekcję kostiumów opatrzonych mottem Maktub, które oznacza Przesłanie. Stroje wykonane są z naturalnego jedwabiu przy użyciu tradycyjnych technik kroju i stylu. Hilola to projektantka, ale przede wszystkim utalentowana artystka, dzięki swoim niebanalnym dziełom stała się jedną z najbardziej znanych i rozpoznawalnych projektantek Uzbekistanu. Uczestniczyła w wielu międzynarodowych pokazach, wystawach i festiwalach, gdzie jej projekty spotykały się z entuzjastycznym przyjęciem. Projektuje nie tylko na wybieg, jest znakomitą scenografką. Jej projekty można spotkać na największych uzbeckich scenach i ekranach kin. Więcej: kalejdoskopkultur.pl.

Borowska Lilianna i Gisges-Dalecka Aleksandra – Przenikanie

Borowska Lilianna i Gisges-Dalecka Aleksandra – Przenikanie

13 czerwca 2015, godz. 19. i 21. Muzeum Narodowe w Szczecinie, ul. Wały Chrobrego 3. Przenikanie to pokaz kreacji artystycznych Lilianny Borowskiej i Aleksandry Gisges-Daleckiej. Żywe obrazy powstały poprzez przenikanie się różnych technik i mediów plastycznych. Materiały, które na co dzień nie są wykorzystywane do projektowania stroju, tu biorą czynny udział w budowie kostiumów. Łamią schematy i nadają nową jakość tworzywu twórczemu. Inspiracje, jakie powstały podczas pracy z miękkim medium, to odwieczna walka dobra ze złem, ciągłe działanie emocji i sił twórczych. Spektakl pokazuje różne oblicza działań plastycznych, ma na celu przybliżenie różnych kontekstów, kolorów, funkcji i struktur. Użycie przenikających się dziedzin sztuki wnosi nową rzeczywistość stylizacyjną. Foto - artwroc_kk. Inna prezentacja artystek: Współczesna Wojowniczka.

Towpik Janusz (1934-1981) – Natura i fantazja. Ilustracje

Towpik Janusz (1934-1981) – Natura i fantazja. Ilustracje

30 maja – 23 sierpnia 2015. Muzeum Narodowe w Szczecinie, ul. Wały Chrobrego 3. Artysta był asystentem, a później wykładowcą w Zakładzie Rysunku, Malarstwa i Rzeźby na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Od 1962 roku był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Wystawa odbywa się w ramach cyklu Mistrzowie ilustracji książek dla dzieci i młodzieży. Prezentuje najciekawsze prace spośród bogatej i wielowątkowej spuścizny artystycznej, powstałej w ciągu dwudziestu kilku lat intensywnej pracy twórczej. Została przygotowana ze zbiorów i przy współudziale Barbary Towpik-Roszkiewicz, córki artysty. Janusz Towpik jako jeden z nielicznych artystów, tworzył ilustracje zarówno do książek narracyjnych jak też plansze zwierząt do atlasów i książek popularnonaukowych i jest uznawany za jednego z najlepszych animalistów w powojennej Polsce. Tak o swojej pracy mówił artysta w wywiadzie z 1980 roku: (…) zarysowują się dwie ścieżki, którymi chadzam od lat, a obydwie w moim odczuciu mają równoległy bieg. Rysunek zwierzęcia w książce popularnonaukowej powinien wiernie oddawać typowe cechy tego zwierzęcia. To samo dotyczy wszystkich elementów przyrody i krajobrazu. Natomiast w utworach baśniowych mogę puścić wodze fantazji i skoncentrować się na poszukiwaniach kompozycyjnych i kolorystycznych. Ponieważ ilustruję baśnie różnych narodów, w wyborze odpowiedniej koncepcji plastycznej pomaga mi też studiowanie ich dawnej sztuki. Więcej: muzeum.szczecin.pl.

Michałowska Maria – 90-lecie urodzin Artystki

Michałowska Maria – 90-lecie urodzin Artystki

Profesor Maria Michałowska – wybitna artystka polska – obchodzi 90. rocznicę urodzin. Urodziła się w Brzeżanach 31 maja 1925. Życzymy Jubilatce dużo zdrowia, wszelkiej pomyślności oraz realizacji marzeń. Prof. Maria Michałowska (w środku) podczas wystawy prac Zdzisława Jurkiewicza, 27 czerwca 2011. Więcej o artystce oraz E. Kościelak – Michałowska Maria – 90-lecie urodzin.

Biberstein Maciej Józef – Inferno Revisited

Biberstein Maciej Józef – Inferno Revisited

3-21 czerwca 2015, wernisaż: 3 czerwca 2015, godz. 19. Galeria Zamek, Wrocław, pl. Świętojański 1. Od najmłodszych lat znajdowałem się w kręgu połączenia śmierci, życia, płciowości oraz rytuału, kobiecości i walki energii męskiej z kobiecą, w matriarchalnej rodzinie. Po epizodzie na Akademii Medycznej zakończonym śmiercią dziekana Wydziału Lekarskiego ( zawał) zmieniłem studia na Akademię Sztuk Pięknych, gdzie zajmowałem się malarstwem, grafiką, rysunkiem i fotografią, cały czas krążąc wokół mojego tematu Kobiety. Obecnie oprócz tego tematu pracuję nad art bookami, dotyczącymi Piekła Dantego, fikcyjnymi kodeksami i performance, nie zaniedbując malarstwa oczywiście. Wystawa ma tytuł The Book Of Mystery, obejmuje obrazy stworzone na bazie wizerunków alchemicznych, magicznych, służących budowaniu własnej mitologii artysty... jako medium przekazującego obrazy, wizerunki, wypływające z podświadomościM. Biberstein.

Czelny Adam Feliks (1909-1992) – I to było możliwe?

Czelny Adam Feliks (1909-1992) – I to było możliwe?

30 maja – 30 sierpnia 2015. Wernisaż: 29 maja 2015, godz. 17. Stary Ratusz, Muzeum Miejskie Wrocławia. Wystawa jest prezentacją powojennego Wrocławia w obiektywie. W 2015 roku mija 70. rocznica zakończenia II wojny światowej. Z tej okazji Muzeum Miejskie Wrocławia przypomni, jak wyglądał i czym żył Wrocław w latach 40. XX wieku. Wyobrażenie o tych trudnych latach reorganizacji miasta dają fotografie Adama F. Czelnego. Zrujnowane gmachy publiczne i kościoły odzyskują dawny wygląd. W obiektywie fotografa miasto dosłownie podnosi się z ruin. Fotoreporter szczegółowo dokumentował życie codzienne mieszkańców od ich pracy, przez ważne uroczystości państwowe po niedzielne spacery w parku.

Werszler Rafał – W świątyni zadumy

Werszler Rafał – W świątyni zadumy

25 maja ‒ 11 czerwca 2015. Galeria Tkacka na Jatkach we Wrocławiu, ul. Stare Jatki 19-23. W świątyni zadumy to temat przewodni wypowiedzi artystycznej, autora przestrzennych prac, wyplatanych z papieru. Teraz autor chcąc przybliżyć miejsce, które niejednokrotnie każdy z nas odwiedza, zaproponował mu nową niezwykłą wizualizację. Na tę ciekawą wystawę zaprasza Państwa serdecznie – Rafał Werszler (1968), absolwent wrocławskiej ASP. Autor wystaw indywidualnych i uczestnik licznych wystaw zbiorowych. Laureat nagród i wyróżnień. Zaproszenie.

Tomasz Mróz ‒ Défaitisme

Tomasz Mróz ‒ Défaitisme

21 maja ‒ 21 czerwca 2015. Wernisaż: 21 maja 2015, godz. 18. Galeria Sztuki Współczesnej, Opole, pl. Teatralny 12. Tomasz Mróz od początku swojej działalności rozwija własny ‒ bardzo specyficzny ‒ styl i sposób myślenia, z dala od mód intelektualnych konstruuje groteskowy świat, przywodzący na myśl smutne ‒ choć pełne czarnego humoru ‒ bajki dla dorosłych. Postaci jego „bestiarium" ‒ zdeformowani ludzie, przeskalowane zwierzęta i zmutowane ofiary cywilizacji i popkultury ‒ opowiadają o lękach, pragnieniach, uwodzicielskich ideologiach i artystycznych mitach. Wystawa o „tworzeniu ‒ starciu artysty z ramami instytucjonalnej prezentacji sztuki (skostniałym schematem organizacyjnym), zmaganiu z warsztatem i materiałem (a jednocześnie fascynacji nimi), z drażniącym „sensem" na końcu języka, który umyka i nie daje się wypowiedzieć (a przy tym z dotkliwie ograniczonymi możliwościami międzyludzkiej komunikacji), w końcu o walce ‒ i braku wiary w jej sukces ‒ w obronie bezkompromisowej realizacji artystycznych zamierzeń (a tym samym walce z wymaganiami „od siebie" i konfrontacją z oczekiwaniami „po tobie"). To także wystawa o miłości do sztuki ‒ asymilowaniu i poświęceniu się jej, a zarazem o wstręcie do sztuki ‒ „stanie alarmowym i wyjątkowym, ostrym kryzysie" w obliczu tego, czego asymilować się nie chce, co chce się raczej zwymiotować. Więcej: galeriaopole.pl.

Marian Tomaszewski (1904-1968) ‒ Malarstwo i rysunek

Marian Tomaszewski (1904-1968) ‒ Malarstwo i rysunek

Od 4 maja 2015. Lublin, ul. Bazylianówka 85. Po uzyskaniu dyplomu przeniósł się do Lublina, gdzie w czasie wojny wykładał w lubelskiej Fachschule, powstałej w miejsce rozwiązanej przez okupanta Wolnej Szkoły Malarstwa i Rysunku. W 1944 roku współorganizował w Lublinie Tymczasowy Zarząd Związku Polskich Artystów Plastyków, którego został prezesem. Od 15 września 1945 roku był związany ze Szczecinem, gdzie aktywnie działał w Związku Polskich Artystów Plastyków (był współzałożycielem tamtejszego Oddziału ZPAP). W malarstwie nawiązywał do kubizmu. Jego twórczość była symboliczna i refleksyjna, cechowała ją obecność treści humanistycznych. Więcej: mbp.lublin.pl.

Paryskie pracownie artystów

Paryskie pracownie artystów

14 maja ‒ 23 sierpnia 2015. Muzeum Architektury we Wrocławiu, ul. Bernardynska 5. Ekspozycja obejmuje kilkadziesiąt wielkoformatowych zdjęć pozwalających prześledzić historię architektury paryskich pracowni oraz ich zmieniającą się na przełomie dziesięcioleci funkcję, zależną od statusu społecznego artysty i jego własnego wyboru. Atelier nie zawsze było bowiem miejscem pracy, jego komfort zmieniał się w zależności od czasów i popytu. Pierwsze atelier, służące głównie akademickim malarzom żyjącym z zamówień publicznych i prywatnych, powstały w latach 1830-1880 i usytuowane były w okolicach Vavin i ulicy Vaugirard, aż do Montparnasse, a na prawym brzegu Sekwany na obrzeżach placu Pigalle. Bogato i wygodnie urządzone były wizytówką artysty, mającą na celu wzbudzenie zaufania i szacunku potencjalnego zleceniodawcy. W latach 1880-1915 pracownie artystów zajmują już znaczna część dzielnicy Montparnasse, coraz większą popularnością cieszy się również wzgórze Montmartre. Powstałe wtedy atelier to już jednak bardziej miejsca towarzyskich spotkań i debat o sztuce niż pracy. Impresjoniści wychodzą ze swoimi obrazami w plener, malują w kawiarniach i publicznych parkach, wszędzie tam, gdzie mogą być blisko życia codziennego mieszkańców Paryża. Więcej: muzeum.ma.wroc.pl

Poradowska-Werszler Ewa Maria ‒ Malarstwo materią

Poradowska-Werszler Ewa Maria ‒ Malarstwo materią

21 maja ‒ 12 czerwca 2015. Wernisaż: 21 maja 2015, godz.17. Galeria Sztuki Na Nankiera Wrocław, pl. Biskupa Nankiera 5-7. Prace powstały z runa owczego, prastarą techniką filcowania na mokro. O artystce. Więcej: Foto.

Kutylak Ewa ‒ Wiatr

Kutylak Ewa ‒ Wiatr

16-26 maja 2015. Wernisaż: 16 maja 2015, godz. 18. Galeria M, Wrocław, ul. Jatki. Ewa Kutylak jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Uprawia grafikę warsztatową, posługując się klasycznymi technikami graficznymi: mezzotintą, suchą igłą, akwafortą, miedziorytem. Zajmuje się również projektowaniem graficznym, fotografią. Najlepiej zacząć od tego, że się nie wie. Usiąść nad miedzianą matrycą. Niech nie będzie czysta. Trochę zarysowań, zmatowienia – trochę historii. Dobrze jest posłuchać o czym mówi ten kawałek miedzi. Nawet jeżeli w głowie już układa się jakaś historia. W trakcie pracy pozwalam rozwijać się historii, myśli w kierunku, w którym chce rozwinąć się idea i pomysł. To odbywa się trochę poza mną. Wolność. Praca nad matrycą to dla mnie wolność mimo ograniczeń. Ograniczeń koloru, techniki – które stawiam sobie sama. Bo pewna powściągliwość też jest potrzebna. Czerń i biel dają również wolność odbiorcy. Bo przecież dla niego tak naprawdę powstają prace. Dla widza. Dla drugiego człowiekaE. Kutylak.

Nitka-Nikt Yolanta i in. ‒ Ludowe inspiracje

Nitka-Nikt Yolanta i in. ‒ Ludowe inspiracje

16 maja ‒ 30 sierpnia 2015. Wernisaż: 16 maja 2015, godz. 18. Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu, ul. Traugutta 111/113. Inspirowane sztuką ludową prace Kasi Kmity, Yolanty Nitki-Nikt (praca powyżej: kolaż z wycinanką Janiny Jaksiny) nawiązują do wzorów łowickich i kurpiowskich oraz monidła Ewy Martyniszyn. Więcej prac.