wyszukiwanie zaawansowane

Aktualności

Jatkowisko 2 − Art and Prints Gallery

29 sierpnia 2020, godz. 12-17. Wrocław, Jatki 10. Art and Prints Gallery zaprezentuje matryce, narzędzia do różnych technik graficznych, np. litografia, miedzioryt, cynkografia, serigrafia. Prezentacja połączona będzie z informacją ustną o sposobach wykonywania odbitek graficznych w tych technikach. Zaprasza: Michał Kasprowski, właściciel galerii.

Tuchorska Justyna − Kostium Innego

Od 13 lipca 2020, Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, CSU, Generała Romualda Traugutta 19/21. Kostium Innego to wystawa strojów, które artystka przygotowała w Pracowni Projektowania Ubioru Kreacyjnego, Katedra Scenografii ASP jako dyplom magisterski pod kierunkiem promotor prof. dr hab. Urszuli Smazy-Gralak oraz promotor pomocniczej, historyka ubioru, dr Małgorzaty Możdzyńskiej-Nawotki. Temat łączy podejście twórcze do idei upcyklingu tekstyliów. Kolekcja wykonana została w całości z używanych materiałów z badaniem pojęcia inności w kulturze zachodniej. Stroje zostały zaprezentowane na manekinach, ale także na modelkach w postaci zdjęć/rollupów.

Borowska i Gisges-Dalecka − Radość kreacji

29 sierpnia 2020 , godz. 18.-18.30. − Jatkowisko 2, Wrocław, uliczka Jatki. Niezwykłe kreacje − jakie zobaczą Państwo na pokazie podczas Jatkowiska − to suma działań, różnych inspiracji materią i ludzkim ciałem Lilianny Borowskiej i Aleksandry Gisges-Daleckiej, duetu twórczego. Łączy je podobny temperament, poczucie humoru, spojrzenie na świat, miłość do podróży i rzeka Odra, Lilianna urodziła się we Wrocławiu, Aleksandra jest rodowitą Szczecinianką. Absolwentki Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu. Animatorki kultury, aktywistki społeczne, organizatorki performance, pokazów mody, autorki sztuk teatralnych. Artystki wykorzystują różne materiały często niefunkcjonujące w życiu codziennym jako elementy scenicznego stroju. Kostiumy są wykonywane ręcznie, co jest pracochłonne, ale efekty zaskakujące i fantastyczne. Od dziesięciu lat − w zgranym tandemie wspólnych inspiracji, doświadczeń i pomysłów − zmieniają swoje artystyczne marzenia w rzeczywistość. Dużą rolę przywiązują do współpracy ze środowiskiem, w którym funkcjonują. Aktywizują młodzież, współpracują z innymi artystami, wymieniając się pomysłami i doświadczeniami. Poprzednia kolekcja artystek.

Kolekcja osobista Anny i Pawła Banasiów

fot. W. Rogowicz
18 lipca – 30 października 2020, Muzeum Etnograficzne, Wrocław, Traugutta 111. Na wystawie obejrzymy prywatną kolekcję sztuki ludowej i nieprofesjonalnej, gromadzoną na przełomie lat 80. i 90. XX w. przez wrocławskiego historyka sztuki prof. dr. hab. Pawła Banasia oraz jego żonę Annę. Prezentowane są m.in. prace takich twórców, jak Antoni Kamiński, Stanisław Korpa, Jan Janiak, Tadeusz Kacalak, Jadwiga Matusiak, Czesław Olma, Bolesław Parasion, Władysław Sałdyka, Wacław Suska, Roman Śledź i Józef Zganiacz. Źródło: mnwr.pl. Więcej prac: artblog.

Rogala Maria – 90 dzieł na 90-lecie

20 sierpnia – 27 września 2020, Legnica, Galeria Ring, Rynek 12. Maria Rogala (1930 Lwów) – absolwentka Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Wydział Włókienniczy, dyplom w Pracowni Malarstwa i Gobelinu u prof. S. Gałkowskiego (1956). Brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych oraz indywidualnych. Laureatka wielu nagród. Artystka uprawia malarstwo olejne, akrylowe i akwarele. Inspiracje czerpie ze sztuki okresu Młodej Polski, z koloryzmu. Maluje najczęściej pejzaże, martwą naturę, kwiaty. Obrazy zachwycają interesującą kompozycją i kolorystyką. Maria Rogala obchodzi we wrześniu jubileusz 90-lecia urodzin. Jest wieloletnią członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków Okręg Wrocławski. Więcej prac: 90-lecie urodzin.

Wyspiański-Malczewski-Konieczny – Wesele

21 i 22 sierpnia 2020 od godz. 20. w ramach Maratonów Teatralnych obejrzą Panstwo Oratorium Pytyjskie oraz Wesele – Wyspiański-Malczewski-Konieczny. Występują: Studenci Akademii Praktyk Teatralnych „Gardzienice”: Julia Lewandowska, Piotr Zwolski, Magdalena Pamuła, Martyna Konewka, Agnieszka Horniczan, Aleksandra Zawłocka, Adrianna Kołpak, Mateusz Przygodziński, Karolina Głogowska, Karolina Skrzyńska, Tomasz Lipka, Agnieszka Kocińska, Lena Witkowska, Sylwia Cybulska, Magdalena Gładysiewicz oraz Aktorzy Teatru „Gardzience”. Szczegóły: Wesele Stanisława Wyspiańskiego (1869-1907). Trajler: Oratorium Pytyjskie.

Informacja dla artystów i środowiska artystycznego

Zarząd Okręgu Wrocławskiego
Związku Polskich Artystów Plastyków
informuje, iż w roku 2020

nie jest orgnizatorem Pleneru Malarskiego
w Kliczkowie

i nie ponosi odpowiedzialności prawnej, finansowej i rzeczowej
w związku z organizacją takiego pleneru
przez osoby trzecie.

Koneser – reż. G. Tornatore, muzyka: E. Morricone

14 sierpnia 2020, Kino Nowe Horyzonty, specjalny pokaz Konesera w hołdzie genialnemu kompozytorowi w ramach Cinema Italia Oggi, Wrocław, Kazimierza Wielkiego 19a/21. Zmarły 6 lipca 2020 maestro Ennio Morricone był prawdziwą legendą muzyki filmowej. Wśród reżyserów, z którymi współpracował najchętniej – obok Sergia Leone czy Piera Paola Pasoliniego – znajdował się Giuseppe Tornatore. Obaj twórcy spotkali się na planie takich filmów jak Cinema paradiso, Malena czy Koneser. Właśnie za muzykę do tego ostatniego, Morricone otrzymał – Europejską Nagrodę Filmową, jedyną w swojej karierze. Fascynująca opowieść o ekscentrycznym geniuszu, znanym i cenionym na całym świecie ekspercie sztuki. Virgil wiedzie samotną egzystencję pośród otaczających go obrazów, rzeźb i luksusowych wnętrz. Jego ustabilizowane życie burzy pojawienie się młodej i pięknej kobiety. Źródło: kinonh.pl.

Międzynarodowe Targi Sztuki – Canwas 2020

Petrit Halilaj – To a raven and hurricanes that from unknown places bring back smells of humans in love, Palacio de Cristal, 2020, fot. Miguel de Guzmán + Rocío Romero

3 września 2020 – 15 stycznia 2021. The Line Gallery, Londyn. Organizatorzy zapewniają artystom i wystawcom wyjątkową okazję do zaprezentowania swoich prac międzynarodowej publiczności złożonej z profesjonalistów, tj. kuratorzy, galerzyści, kolekcjonerzy, redaktorzy i wydawcy, którzy chcą poznać, publikować i promować utalentowanych artystów sztuki współczesnej. Źródło: itsliquid.com.

Szkło artystyczne – Muzeum Karkonoskie

Wazony, Szklarska Poręba

Początki kolekcji szkła artystycznego Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze wiążą się z powstaniem w 1880 roku Towarzystwa Karkonoskiego. Jego celem było m.in. gromadzenie, dokumentowanie i ochrona przedmiotów historycznych i artystycznych, związanych z regionem Karkonoszy. Źrodło: Przewodnik po szkle oraz Szkło artystyczne.

Dróżdż Stanisław – Alea iacta est (2003-2005)

kadr filmu
Stanisław Dróżdż (1939-2009) – wybitny twórca poezji konkretnej – zajmował się wizualizacją języka i jego analizą. Dzieła artysty prezentowane są w ramach Kolekcji sztuki polskiej II poł. XX i XXI wieku w Muzeum Sztuki Współczesnej w Pawilonie Czterech Kopuł we Wrocławiu. Źródło: film prezentujący dzieło.

Kowalski Antoni – Malarstwo

Drzewo żywota – Narodziny Piotr, 2016, olej, 130×97

Artysta ukończył studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – filia w Katowicach. Dyplom z medalem w Pracowni Projektowania Graficznego prof. Tomasza Jury i w Pracowni Malarstwa prof. Jerzego Dudy-Gracza (1982). Wykładowca Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie (1994-2000). Otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych (2009). Obecnie prof. zwyczajny w Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Więcej: antonikowalski.art.pl

Gauguin Paul (1848-1903) – Symbolizm, postimpresjonizm

Nave Nave Mahana, 1896

Na obrazie Nave Nave Mahana I Pyszny Dzień grupa młodych dziewcząt wydaje się być zajęta zbieraniem owoców z gałęzi drzew. Ich stopy są mocno osadzone na czerwonej glebie, a niebo za nimi jest żółte. Ich bezruch i monumentalna postawa, ich stylizowane formy, rytm żywiołów we fryzie i gama kolorystyczna przywodzą na myśl antyczne lub „prymitywne” przedstawienia. Był to pierwszy obraz Gauguina zakupiony przez francuskie muzeum – wówczas dość śmiała inicjatywa, ponieważ na początku XX wieku styl Gauguina nie zawsze był dobrze przyjmowany przez publiczność, a nawet przez koneserów. Dziś dzieło to jest jednym z arcydzieł w kolekcji malarstwa muzeum. Eugène Henri Paul Gauguin napisał dwie książki o życiu i wierzeniach Maorysów. Jego obrazy cechowało syntetyczne traktowanie plam barwnych (syntetyzm), czysta paleta i stosowanie kreski dla oddzielenia sąsiadujących kolorów (cloisonizm inspirowany witrażami). Ważną cechą malarstwa Gauguina jest odwaga zrywania z rutyną malarską, jaką stała się już stylistyka impresjonistyczna. W nowym malarstwie znika przymus stosowania reguł perspektywy, światłocienia, określonego źródła światła w obrazie. Przedmiot staje się znakiem, a nie odwzorowaniem rzeczywistości. Wyraża ideę, z założenia jest dekoracyjny. Po raz kolejny sztuka nawiązuje do tradycji japońskich i sztuki prymitywistów. Twórczość tego okresu zapowiada i inicjuje nabizm oraz symbolizm. Źródło: wikipedia/Paul_Gauguin.

Włodarczyk Adam – Witraż – mit światła i koloru

Witraż Bóg Ojciec z kościoła franciszkanów w Krakowie projektu S. Wyspiańskiego, fragm.

[...] Witraż hipnotyzuje ludzi niezmiennie od setek lat nadprzyrodzoną aurą, lecz interpretacje jego znaczenia mogą być uniwersalne. Wydaje się, że zapomniano o imponującym dorobku wybitnych mistrzów tej sztuki, których twórczość nieraz daleka była od tematyki religijnej. Również obecnie nie brakuje twórców, którzy szukają wyrazu artystycznego w barwnych refleksach szkła. To oni mają szansę dopisać do mitu kolejne rozdziały. Geneza witrażu nie jest jasno określona, badacze dopatrują się początków tej techniki w starożytnych mozaikach. Znane są z okresu Cesarstwa Rzymskiego niewielkie ażurowe okna wykonane z gipsu, metalu, rzadziej z drewna, w których otwory wkładano przejrzyste plastry kamieni półszlachetnych i kwarców. [...] Pełny tekst: Dyskurs. Pismo Naukowo-Artystyczne ASP we Wrocławiu.

Mickoś Leszek (1944-2020) – odszedł od nas

Opowieści linearne, 2010, 90×90, kredka na płótnie

Artysta zmarł 20 lipca 2020. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Ceramiki i Szkła we Wrocławiu (1962-1968). Dyplom w pracowni ceramicznego malarstwa architektonicznego uzyskał pod kierunkiem doc. Alfonsa Mazurkiewicz (1968). Z PWSSP – obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu – związany był od 1972 roku. W 1995 roku otrzymał tytuł profesora. Uroczystości pogrzebowe: 26 września 2020. Źródło: asp.wroc.pl.

Promna Marlena − Ogród naturalny

Łąka, 2019, akryl na płótnie, 300×180

7 lipca − 6 września 2020. Muzeum Architektury we Wrocławiu, Bernardyńska 5, Wrocław. Ogród naturalny Marleny Promnej to malarska reminiscencja − konfrontacja młodzieńczej fascynacji krajobrazem i współczesnej wizji ogrodu urbanistycznego. Główną inspiracją wystawy są żywe dzieła holenderskiego plantatora i projektanta Pieta Oudolfa. Widoki to seria czterech monumentalnych dyptyków, przedstawiających popularne motywy: polana, rzeka, łąka, dolina. Powstały w wyniku rodzinnej pasji do turystyki górskiej. Druga część wystawy nawiązuje do projektu ogrodu naturalnego High Line w Nowym Jorku. W dwóch seriach Kadry i Detale została podjęta próba oddania ogólnego układu przestrzennego i kosmopolitycznego klimatu miejsca. Źródło: ma.wroc.pl.

Terlikowska Elżbieta – O nieznanym imieniu

10 czerwca – 11 października 2020. Muzeum Teatru im. H. Tomaszewskiego, Wrocław, pl. Wolności 7a. Wystawa prezentuje ręcznie wyszywane ornaty, które artystka przemienia w bogato zdobione prace, wysadzane kamieniami, zdobione kunsztownymi materiałami. Bogactwo tych dzieł ma przywodzić skojarzenie ze sztuką iberyjską. Artystka zdradza swoją fascynację obrzędowością kościelną, estetyką barokowych świątyń hiszpańskich i portugalskich, oraz odniesienia do sztuki japońskiej. muzeum.miejskie.wroclaw.