wyszukiwanie zaawansowane

Aktualności

Michalak-Bartosz Anna ‒ Przegląd

Michalak-Bartosz Anna ‒ Przegląd

7 sierpnia ‒ 8 września 2015. Galeria Tkacka Na Jatkach we Wrocławiu, Jatki 19-23. Autorka zajmuje się projektowaniem ubioru i stylizacją mody. Tworzy tkaniny eksperymentalne stosując druk na tkaninie, w technikach sitodruku i druku transferowego. Studiowała na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Wydziale Pedagogiczno-Artystycznym w Kaliszu, dyplom magistra sztuk plastycznych zrealizowała w Pracowni Grafiki Żurnalowej pod kierunkiem prof. Andrzeja Nawrota i dr Moniki Kostrzewy. Ukończyła Szkołę Artystycznego Projektowania Ubioru w Krakowie oraz studia podyplomowe na kierunku Moda, Stylizacja, Trendy na Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Od 2013 prowadzi zajęcia dydaktyczne w macierzystej uczelni Pracowni Grafiki Żurnalowej prof. Moniki Kostrzewy oraz w Pracowni Tkaniny Artystycznej prof. Ewy Poradowskiej-Werszler na WPA UAM w Poznaniu. Foto.

Zimnicka-Prabucka Renata ‒ Malarstwo

Zimnicka-Prabucka Renata ‒ Malarstwo

17-30 sierpnia 2015. Galeria BWA Miejski Ośrodek Sztuki w Gorzowie Wlkp. Renata Zimnicka-Prabucka tworzy z malarstwa opowieść ludzkiego życia – im bardziej wyciszonego, intymnego i w cieniu, tym bardziej niezłomnego. Niebanalna to narracja, pozbawiona tradycyjnej logiki przyczyny i skutku. Ale też nie jest pod żadnym pozorem pretensjonalną pożywką dla dekonstrukcyjnych popisów, fetyszyzacji skrótu, fragmentu lub popkulturowego cytatu. [...] W jej malarstwie nie wyczuwam nostalgii za bezpowrotnie utraconą, choć zaklętą w kształt i kolor, chwilą. Myślę, że jej świat jest światem na zgliszczach religijnej i międzyludzkiej Utopii, na rumowiskach form i człowieczych doświadczeń, z których trzeba zdać sprawę, nie licząc wcale na przebaczenie, nie mówiąc już o nagrodzie. Czy to przypadek, że w większości obrazów pojawia się jeden człowiek – ledwie odróżnialna postać w jakieś wywichniętej pozie, w pałubiastym kształcie i geście, a w tle toczy się obce, odczłowieczone życie? Wydaje się, że ojcem duchowym tego malarstwa jest Swedenborg, z jego „bojaźnią i drżeniem”. A wszechobecny niepokój w obrazach Zimnickiej to konsekwencja jakiejś „metafizyki osaczenia”, wewnętrznej i samozapętlającej się tragiczności. Te obrazy są przede wszystkim „brakiem” – głosu, którego najpełniejszym wyrazem jest cisza, światła, które chowa się w ciemności, wreszcie Boga, przejawiającego się w głodzie sacrum. [...] Obrazy Zimnickiej-Prabuckiej są dowodem widzenia, a widzenie jest tożsame ze słyszeniem świata. Rzadka cecha. Mariusz Sieniewicz.

Sandecka Dorota – Stany mieszane

Sandecka Dorota – Stany mieszane

3-26 lipca 2015. Galeria Sztuki Współczesnej BWA. Sandomierz, Rynek 11. Artystka kończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie. Studia na Wydziale Malarstwa Wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom z malarstwa w pracowni prof. Leszka Mickosia (2011), tytuł magistra sztuki obroniła z wyróżnieniem (2013). Mieszka i tworzy w Ostrowie Wielkopolskim. Zajmuje się malarstwem i grafiką, projektowaniem graficznym i fotografią. Więcej: galeria-sandecka.pl.

Dwurnik Edward i Kosek Ryszard – Bez granic

Dwurnik Edward i Kosek Ryszard – Bez granic

30 czerwca – 31 lipca 2015. Kujawsko-Pomorskie Centrum Kultury. Bydgoszcz, pl. Kościeleckich 6. Edward Dwurnik pochodzi z Radzymina. To uznany malarz i grafik, jedna z najbardziej rozpoznawalnych osobowości polskiej sztuki współczesnej. Jedyny polski artysta, któremu udało się odnieść międzynarodowy sukces przed transformacją. Ryszard Kosek mieszka w Płocku, z wykształcenia jest muzykiem, założycielem zespołu jazzowego Loft. Od ponad 25 lat maluje i ma w swoim dorobku artystycznym kilkaset obrazów. Prace artystów utrzymane są w stylistyce Art Brut, czyli sztuki nieprofesjonalnej, naiwnej, surowej, powstającej z wewnętrznej potrzeby tworzenia. Artyści pokonują słabości, nieustannie poszukują własnych ścieżek, zapuszczają się na obszary przez innych pogardzane bądź niezauważane. Dwurnik i Kosek, dwa odmienne życiorysy, skrajnie odległe punkty, w których rozpoczynali swoją twórczość. Pierwszy starannie wykształcony malarz, który nie chciał podążać śladami kolegów i profesorów. Szukał inspiracji u samouków, ludzi dla których tworzenie jest aktem niemal fizjologicznym i choć jego burzliwa droga twórcza zahacza o wciąż inne meandry pierwotne inspiracje tkwią w niej do dziś. Drugi muzyk, któremu nielitościwy los odebrał tę możliwość twórczej wypowiedzi. Zaczął więc malować. Pierwsze mroczne prace powstawały z odpadów, były znakiem zmagania się z własnymi traumami i lękami, sposobem odreagowania. Ale z czasem stawał się twórcą coraz bardziej świadomym w operowaniu warsztatem i sposobie wypowiedzi. Piewca otaczającego świata, obserwujący go ze zjadliwą ironią ale i czułością i uśmiechem. W pięknej lapidarnej malarskiej formie oswaja ludzkie słabości. I tu spotykają się te dwie z pozoru różne drogi, Dwurnika i Koska. Ich malarska wizja ludzkiego świata przez moment przecina się w tym samym punkcie. Praca: E. Dwurnik, Moja córeczka będzie naukowcem. Więcej: wok.bydgoszcz.com.

W kręgu Krzyża

W kręgu Krzyża

24 czerwca – 30 września 2015. Kościół św. Krzyża. Wrocław, Ostrów Tumski. W kręgu Krzyża to wystawa wrocławskich artystów plastyków poświęcona pamięci księdza kardynała Bolesława Kominka w 50. rocznicę orędzia Biskupów Polskich do Biskupów Niemieckich. Na wystawie obejrzymy prace 30 artystów: obrazy, rzeźby, biżuterię. Foto. Pamięć o wielkim kardynale Bolesławie Kominku musimy zachowywać – mówił abp senior Marian Gołębiewski, który jako jeden pierwszych zwiedzał wystawę. Katalog wystawy. Kurator wystawy: prof. A.M. Zyśko.

Jakubek Marek – Przez dziurkę od klucza

Jakubek Marek – Przez dziurkę od klucza

15 lipca 8 sierpnia 2015. Galeria Sztuki Współczesnej Profil. Poznań, ul. św. Marcin 80/82. Artysta jest profesorem w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Swoim malarstwem poszukuje adekwatnego języka oraz sposobu wyrażania osobistych treści do opisywania świata, który go otacza. Konsekwentnie przez lata buduje - w zakresie dyscyplin w jakich tworzy - własne abecadło znaków, metaforycznych i symbolicznych form oraz struktur, za pomocą których mógłby obrazować swoje emocje i przemyślenia. Szczególną wagę przywiązuje do rysunku, nie tylko jako podstawy warsztatu. Inspiracje czerpie z „doświadczeń, przeczytanych książek, egzystencjalnego światopoglądu (zwłaszcza w wydaniu Alberta Camusa), i nieco introspektywnej osobowości”. Tworząc „pisze” osobisty, otwarty na otaczającą rzeczywistość pamiętnik. Pracuje, realizując cykle malarsko-rysunkowe. Więcej: wystawa.

Idzikowska i Klein – Szklane fascynacje

Idzikowska i Klein – Szklane fascynacje

27 czerwca – 9 sierpnia 2015. Muzeum Karkonoskie. Jelenia Góra. Bogactwo form sztuki szkła nie przestaje zaskakiwać. W Muzeum Karkonoskim prezentowane są nowe wystawy współczesnych artystów-szklarzy: Śpiąca Barbary Idzikowskiej i Szkło Vladimira Kleina. Ekspozycje są częścią Festiwalu Sztuki i Szkła, który trwa w Jeleniej Górze. Więcej: Szklane fascynacje.

Michałowski, Matejko, Malczewski – Obrazy dawnych mistrzów

Michałowski, Matejko, Malczewski – Obrazy dawnych mistrzów

14 maja ‒ 19 lipca 2015. Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Głogowie. Obrazy dawnych mistrzów z kolekcji Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy. Obecny pokaz przybliża dzieła artystów, których myśl w największym stopniu zaważyła na obliczu sztuki polskiej XIX i początku XX wieku, równocześnie prezentując założenia formalne, treściowe i stylistyczne poszczególnych nurtów sztuki polskiej od romantyzmu do narodzin awangardy. Praca: Henryk Siemiradzki, U studni, ok. 1885, olej, płótno, 46,3 x 36 cm. Więcej: muzeum.bydgoszcz.pl.

Beksiński Zdzisław (1929-2005) – Antyfotografia II

Beksiński Zdzisław (1929-2005) – Antyfotografia II

9 lipca – 31 sierpnia 2015. Wernisaż: 9 lipca 2015, godz. 19. Centrum Kultury Zamek, Wrocław, pl. Świętojański 1. 90 zdjęć Zdzisława Beksińskiego z lat 50. XX wieku, okresu w którym Beksiński intensywnie eksperymentował na polu fotografii i do dzisiaj uważany jest za jednego z najwybitniejszych i najbardziej odkrywczych fotografików tamtych czasów. To właśnie fotografia byłą dziedziną sztuki, od której Beksiński rozpoczął swoją artystyczną podróż. Beksiński był jednym z prekursorów fotografii kreacyjnej, w niej tylko widząc przyszłość fotografii. Uważał, że w tej dziedzinie sztuki panuje kryzys, który można przezwyciężyć, zrywając z tradycyjną fotografią albo tworząc fotomontaże. Fotografika tradycjonalistyczna? Chyba szkoda papieru na to, by udowadniać kompletną jałowość wszelkich dalszych poszukiwań w tej dziedzinie. To są już na pewno drzwi zamknięte – pisał Beksiński w manifeście artystycznym Kryzys w fotografii i jak go przezwyciężyć. Zdjęcia Beksińskiego cechuje innowacyjne podejście, kreatywność i wysoki poziom. Niekwestionowane artystyczne walory spowodowały, że Beksiński do dziś uważany jest za jednego z najwybitniejszych i najbardziej odkrywczych fotografików lat 50. Wykonane wówczas zdjęcia świadczą o skłonności Beksińskiego do silnych zniekształceń figury ludzkiej i do poszukiwań czysto estetycznych, abstrakcyjnych, które rozwinęły się w jego późniejszej twórczości. Na początku lat 60. Beksiński uznał, że fotografia nie pozwala na pełne oddanie jego wizji estetycznych, zarzucił ją i zajął się rysunkiem. Więcej: Zdzisław Beksiński.

Letki Lucyna – Malarstwo

Letki Lucyna – Malarstwo

24 czerwca – 24 lipca 2015. Galeria Sztuki Współczesnej Krystyny Kowalskiej. Wrocław, Jatki 12. Jest w obrazach Lucyny Letki coś nieuchwytnego, co wymyka się słowom. Jak coup de foudre, mgnienie bardziej niż zapamiętanie. Widok ludzi na wieczornej ulicy, z której zostaje najsilniejsze wspomnienie lśniących od lamp czy wilgoci trotuarów, biesiadnicy przy stole, o twarzach zamazanych od niepamięci i zbyt jaskrawego światła, taniec, z którego został tylko ruch, jak ruch pędzla, który usiłuje go przywołać. Przywołane – to właściwie określenie dla tych plam, pasm, rozlewisk koloru, które układają się w przypomnienia: chwil i ludzi. Ludzie na obrazach doświadczają swojej obecności, może bliskości, może cieszą się nią. Chwile – chwile są jak westchnienia, bo to malarstwo nastroju, nawrotów myśli, żywiołu koloru, nawet jeśli obraz utrzymany jest w rytmie monochromu. Są te obrazy jak nieostra fotografia, pospieszny szkic, rozwiane wiatrem detal i dotyk, ekspresja i zatrzymanie. To świat, w którym gubi się czas i poczucie czasu, w którym trwa święto spotykań i spotkań, rytm tańca, spaceru, unoszenia kieliszka z winem, intensywności rozmów odczuwanych w napięciu między postaciami i unoszących się w mgle, oparach, rozmarzeniach barw. Niemy film o tym, że życie jest piękne – Zofia Gebhard. Więcej: foto.

Grochocki Łukasz Witold – Światostwory

Grochocki Łukasz Witold – Światostwory

30 czerwca – 12 lipca 2015. Galeria 022, Dom Artysty Plastyka Warszawa, Mazowiecka 11a. Wernisaż: 30 czerwca 2015, godz. 18. Przez ostanie 15 lat rozwijam wykreowany świat, który nazywam Ognistą Fontanną. Dla tego świata opracowałem język oparty na unikalnym alfabecie i systemie ideogramów. Stworzyłem kompletny cykl mityczny z panteonem bogów, duchów, bohaterów oraz świętych miejsc. Tworzę obrazy, obiekty/książki i obiekty przestrzenne. Moje prace, w ściśle skomponowanej formie opartej na systematyce geometrycznej, zawierają oryginalny zapis treści przy użyciu mojej własnej typografii. Dzieła powstają na bazie ciągle tworzącego się języka w sposób przypominający gry liczb przypadkowych. Tworzywem moich prac są materiały, które istniały w starożytnej tradycji skrybów jak na przykład własnoręcznie skonstruowane księgi z papirusowymi stronami i pisane przygotowanymi tuszami, obłożone drewnianymi okładkamiŁ.W. Grochocki.

Górka Wojciech – Radość malowania

Górka Wojciech – Radość malowania

24 czerwca - 27 sierpnia 2015. Klub Muzyki i Literatury, Wrocław, pl. Kościuszki 10. Wystawa akwareli Wojciecha Górki jest swoistym komentarzem do tego, co artysta spotkał do tej pory w trakcie swojej ziemskiej wędrówki, wyrazem podziwu dla natury i dzieł ludzkich, przejawem fascynacji miejscem i chwilą. Folder wystawy.

Fangor Wojciech – Wspomnienie teraźniejszości

Fangor Wojciech – Wspomnienie teraźniejszości

30 czerwca – 13 września 2015. Muzeum Narodowe we Wrocławiu, pl. Powstańców Warszawy 5. Obejrzymy obrazy opartowskie, najbardziej znane i kojarzone z twórczością artysty (1958-1974), portret Einsteina (powyżej, 1948) oraz szkic do słynnego obrazu Matka Koreanka (1950). Wśród wystawionych dzieł znajdą się także prace powstałe na emigracji, głównie w Stanach Zjednoczonych, będące reakcją artysty na wizualną kulturę mediów elektronicznych (obrazy telewizyjne) oraz dominującą politykę korporacyjną (Wodzowie Indian). Także martwe natury i portrety z lat 90. Ostatni cykl obrazów, malowany od 2005, ma charakter palimpsestu, jest jednocześnie nakładaniem dzisiejszych interpretacji na dawne szkice i rysunki, ale także sięganiem do dawnych postaw zarysowanych w osobistej historii artysty, warstw własnej tektoniki, które dzisiaj są uobecniane – są wspomnieniem dawnych teraźniejszości.

Hilscher Hubert (1924-1999) – Plakaty

Hilscher Hubert (1924-1999) – Plakaty

25 czerwca – 20 września 2015. Muzeum Plakatu w Wilanowie. Warszawa, ul. St. Kostki Potockiego 10/16. Hubert Hilscher studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1949-1955). Dyplom uzyskał w pracowni prof. Tadeusz Kulisiewicza. Należał do grona najbardziej prominentnych grafików projektowych, których twórczość nadała kształt polskiej plastyce nowoczesnej. Jednocześnie w środowisku uzyskał wysoką pozycję autorytetu, zarówno w sensie moralnym, jak i artystycznym. Był autorem około 300 plakatów, głównie do wystaw i imprez muzycznych. Więcej: postermuseum.pl.

Cybińska Krystyna ‒ 60-lecie pracy artystycznej

Cybińska Krystyna ‒ 60-lecie pracy artystycznej

27 czerwca 2015, godz. 15. Muzeum Narodowe we Wrocławiu. Krystyna Cybińska – artystka, legenda ceramiki wrocławskiej, profesor Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu – będzie gościem kolejnej edycji Plejada artystów współczesnych. Obejrzymy prace artystki na wystawie Polska sztuka współczesna oraz film z monograficznej wystawy prof. Cybińskiej Wyrobisko, Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, 2012. Więcej prac: Konteksty.

Dzikie pola – Historia awangardowego Wrocławia

Dzikie pola – Historia awangardowego Wrocławia

19 czerwca – 13 września 2015. Warszawa, Galeria Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki. Warszawa, pl. Małachowskiego 3. Wystawa – Dzikie Pola – prezentuje dzieła sztuki, filmy, fotografie dokumentalne i obiekty oraz rejestracje dźwiękowe: około 500 obiektów z dziedziny sztuk wizualnych, architektury, urbanistyki, teatru, filmu, designu, życia codziennego we Wrocławiu od lat 60. po współczesność. Foto. Więcej: info o wystawie.

Harlender Marcin i Ślany Radosław – Czwarty wymiar kreski

Harlender Marcin i Ślany Radosław – Czwarty wymiar kreski

26 czerwca – 6 sierpnia 2015. Galeria Miejska we Wrocławiu, ul. Kiełbaśnicza 28. Czwarty wymiar kreski – prace Harlandera i Ślanego zebrane pod wspólnym mianownikiem, jaki wyznaczyła kreska – jeden z najistotniejszych aspektów rysunku, malarstwa oraz sztuki w ogóle. Mimo podążania przez Harlandera i Ślanego skrajnie odmiennymi życiowymi drogami, ich prace łączy fundamentalne podobieństwo w wadze przypisywanej kresce/linii i jej relacjom z trójwymiarem oraz sferą duchową. Marcin Harlender to twórca działający na uboczu wrocławskiego środowiska artystycznego. Od lat konsekwentnie szuka własnego miejsca we współczesnej sztuce, radykalnie prezentując swoje przemyślenia z zakresu filozofii i historii sztuki przy pomocy farby i pędzla, a także performansów, instalacji oraz happeningów. Artystyczne poczynania Marcina Harlendera bardziej przypominają działalność malarzy wyklętych rodem z paryskiej cyganerii niż grzecznych plastyków drugiej dekady XXI wieku. Prezentowane są obiekty malarskie z pogranicza abstrakcji i figuracji. Twórczość Harlandera wyróżnia to, że poprzez zestawienie kolorów i form potrafi wykrzesać nowe wartości z przedmiotów, które od wielu lat niczemu nie służą. Intencja malarza wiąże się z chęcią pokazania wpływu obrazu na otoczenie, stąd też artysta rzadko wykorzystuje tradycyjne podłoża. Do malowania swoich znaków używa fragmentów mebli, kartonów, banerów, szuflad, desek do prasowania i wielu innych starych lub niepotrzebnych przedmiotów, często ubarwiając je farbą, również wyłowioną ze śmietniska. Obrazy Harlendera, powstające za sprawą prostych środków, nadają tytułowej kresce wielowymiarowość, a ściślej czwórwymiarowość, czyli długość, szerokość, przestrzeń i charakter wydobywany z niewidzialnego (w ramach doświadczeń mistycznych i metafizycznych). Więcej prac.

Mielniczyk Anna ‒ Podobać się

Mielniczyk Anna ‒ Podobać się

26 czerwca – 26 sierpnia 2015. Wernisaż: 26 czerwca 2015, godz. 18. Miejska Biblioteka Publiczna im. Jana Pawła II w Opolu, ul. Minorytów 4. Anna Mielniczyk.

Panoptikum ‒ Rzeczy osobliwe

Panoptikum ‒ Rzeczy osobliwe

28 czerwca – 30 lipca 2015. Wernisaż: 28 czerwca 2015, godz. 14. Muzeum Powozów Galowice. Galowice, ul. Leśna 5. Wystawa prezentuje różne i często odległe postawy twórcze młodych malarzy i rzeźbiarzy, związanych z Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Artyści ZPAP: Marlena Promna, Piotr Saul, Tomasz Niedziółka oraz Marta Szymczakowska, Karolina Szymanowska, Andrzej Rafałowicz, Bartosz Radziszewski, Joanna Pałys, Piotr Olejarz, Kamil Moskowczenko, Marcin Michalak, Wojciech Małek, Weronika Lucińska, Kasper Lecnim (Minciel), Mariusz Kosiba, Radosław Keler, Joanna Kaucz, Janusz Jasiński, Jarosław Grulkowski, Karol Babicz. Jest to więc zbiór rzeczy osobliwych: od płaskich po trójwymiarowe, od statycznych po ruchome. Czy widz odnajdzie tu wartości bliskie jego osobistej wizji świata? Które z prac wywołają w nim emocje, a które pozostawią obojętnym? Warto się o tym przekonać.

Karavan Dani – Esencja miejsca

Karavan Dani – Esencja miejsca

27 czerwca – 20 września 2015. Wernisaż: 26 czerwca 2015, godz. 18. Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków, Rynek Główny 25. Dani Karavan, światowej sławy izraelski rzeźbiarz, jest jednym z twórców nowej kategorii dzieł nazwaną site specific, powstających w ścisłym powiązaniu z kontekstem danego miejsca, często tak idealnie wtopionym w krajobraz, że wydają się jego integralną częścią. Jest autorem tak znanych dzieł jak pomnik Brygady Negev (1963-1968) czy pomnik Waltera Benjamina w Portbou (1994). Tworzone przez artystę prace site specific powstają zawsze z myślą o konkretnej lokalizacji – urbanistycznej, plenerowej bądź galeryjno-muzealnej. W realizacjach Karavan często wykorzystuje para-architektoniczne formy i skalę, prowokując widza do przemieszczania się w obrębie dzieła. Ekspozycja przybliży twórczość artysty poprzez prezentacje licznych filmów, zdjęć, szkiców i modeli. Widzowie będę mogli zapoznać się z tak wybitnymi realizacjami jak Ma’alot w Kolonii (2011), plac Kikar Levana w Tel Awiwie (1977-1988) czy też zrealizowana w Norymberdze Droga Praw Człowieka (1989-1993). Szczególnym rysem wystawy będą odniesienia Karavana do jego znajomości z Tadeuszem Kantorem. Specjalnie na krakowską ekspozycję powstaje instalacja w hołdzie dla Kantora. Dani Karavan: Nauczyłem się rozróżniać formy i doświadczenia, chodząc boso po piasku: miękkie/twarde, okrągłe/kanciaste, ciepłe/zimne, mokre/suche. Odciśnięte w piasku ślady stóp były moimi pierwszymi płaskorzeźbami, pierwszymi rzeźbami, jakie stworzyłem. Wiecznie zmieniające kształt wydmy były moim pierwszym założeniem rzeźbiarskim – odczytywałem godzinę, mierząc długość cienia, jaki na nie rzucałem.